مبحث سوّم 1 - حمد اللّه مستوفى قزوينى نويسندهء مذكور ، در صفحه 101 تاريخ گزيده ( طبع لندن 1910 ) گويد : فرقه دوّم پادشاهان ملوك الطوائف اشكانيانند « 1 » « دوازده پادشاه و مدّت ملك آنها 165 سال . اصحاف الكهف بعهد ايشان در غار رفتند » ، بعد ترتيب آنها را چنين ذكر مىكند : « اشك بن دارا بر ابطخسن « 2 » خروج كرد و او را بكشت ، ملك ابطخسن او را مسلّم شد ، با ديگر پادشاهان اطراف مقرّر كرد ، كه نام او در فرمانها بالاى نام خود نويسند و او نيز از ايشان خراج نخواهد و بوقت تشويش بلشگر مدد همديگر دهند و نصب و عزل هيچيك بدست ديگرى نباشد . مدّت پادشاهى او 15 سال » . « اشك بن اشك ، بعد از پدر به حكم ارث بپادشاهى نشست و مدّت 20 سال حكم كرد و درگذشت » . « شاپور بن اشك بن دارا ، او را شاپور بزرگ خوانند ، بعد از برادر پادشاهى به او تعلّق گرفت و او بجنگ روم رفت و خلق بىشمار بقتل آورد و از اموال و خزائنى ، كه اسكندر از ايران بروم برده بود ، بسيارى باز آورد و به آن اموال جوى نهر ملك بعراق عرب بيرون آورد ، 6 سال در پادشاهى بماند و درگذشت » . « بهرام بن شاپور بن اشك بعد از پدر به حكم وصيّت پادشاه شد و مدّت 11 سال در پادشاهى زيست و بمرد . بلاش بن بهرام بن شابور بن اشك ، بعد از پدر ملك به او تعلّق گرفت . مدّت 16 سال در حكومت بسر برد و درگذشت » . « هزمزد بن بلاش بن بهرام بعد از پدر پادشاهى به او تعلّق گرفت و مدّت 16 سال در حكومت بسر برد و درگذشت » . « نرسى بن بلاش بن بهرام بن شابور بن اشك . مدّت 4 سال پادشاه بود و درگذشت » .

--> ( 1 ) - از اينجا عين عبارت مؤلّف مذكور نوشته شده . ( 2 ) - مصحّف آنتيوخوس است ، كه در ابتداء آنطيخس نوشته‌اند و بعد آن هم تصحيف شده و به اين شكل درآمده .